Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2016

Σίδνεϊ

Το Σίδνεϊ ή και Σύδνεϋ (αγγλικά Sydney (προφ.: Σύντνυ) είναι πόλη της Αυστραλίας, πρωτεύουσα της Νέας Νότιας Ουαλίας (New South Wales) της πολυπληθέστερης πολιτείας της Ωκεανίας. Τα τρία μοναδικά χαρακτηριστικά της πόλης του Σίδνεϊ είναι το βαθύ φυσικό του λιμάνι, η γέφυρα του λιμανιού και το επιβλητικό κτίριο της όπερας.
Η ιστορία της πόλης είναι νεότατη και ξεκινάει μόλις πριν από 200 και κάτι χρόνια,το 1770 όταν ο Βρετανός εξερευνητής πλοίαρχος Τζέιμς Κουκ έκανε την ιστορική του είσοδο στον κόλπο Μπότανι. Αφού έπλευσε κάποια μίλια προς το βορρά προσπέρασε ένα βαθύ φυσικό λιμάνι που το ονόμασε Πορτ Τζάκσον. Δεν πέρασε όμως ανάμεσα από τους δύο κάβους που οδηγούν στο εσωτερικό του λιμναίου. Κατόπιν το 1788 ο κυβερνήτης Άρθουρ Φίλιπ έφτασε από την Αγγλία με τον Πρώτο Στόλο, ο οποίος είχε για φορτίο Βρετανούς καταδίκους. Αυτός ανακάλυψε και αποβίβασε το στόλο στο βαθύ και ευρύχωρο κόλπο τον οποίο είχε προσπεράσει ο Κουκ. Με το φημισμένο του μήνυμα στον Λόρδο Σίδνεϊ, υπουργό εσωτερικών της Αγγλίας, ο Φίλιπ μετέφερε τις καλές εντυπώσεις του για το Πορτ Τζάκσον. Προς τιμήν του Λόρδου, ο Φίλιπ ονόμασε τον τόπο Σίδνεϊ και ίδρυσε εκεί τον πρώτο οικισμό. Το 1789 φτάνει στο Σίδνεϊ γαλλική εξερευνητική αποστολή μέσω της οποίας εξαπλώθηκε τεράστια επιδημία που είχε σαν αποτέλεσμα χιλιάδες ιθαγενείς Αβορίγινες να βρουν τον θάνατο.
Το 1808 ξεσπούν ταραχές και ένοπλη σύγκρουση μεταξύ του κυβερνήτη της πόλης και των κατασκευαστών πλοίων λόγω του λαθρεμπορίου αλκοόλ που ασκούσαν οι κατασκευαστές.
Απο το 1851 και μετά αρχίζει καταφθάνει πλήθος μεταναστών στην περιοχή,σε τέτοιο βαθμό που μέσα σε 20 χρόνια ο πληθυσμός του Σίδνεϊ αυξάνεται απο 39.000 σε 200.000 κατοίκους.Λίγο αργότερα δημιουργείται αντιπαλότητα με την άλλη μεγάλη πόλη της Αυστραλίας,την Μελβούρνη.
Κατά τον 20ο αιώνα το Σίδνεϊ συνεχίζει την αλματώδη ανάπτυξη (χαρακτηριστικό είναι πως ενώ το 1901 είχε περίπου 500.000 κατοίκους, το 1925 ξεπερνά το 1.000.000) και νέοι μετανάστες καταφθάνουν στην πόλη (Έλληνες, Ιταλοί, Ασιάτες κλπ) δημιουργώντας ένα πολυπολιτισμικό μωσαϊκό εθνοτήτων που σύμφωνα με την απογραφή του 2011 αριθμεί 4.391.673 κατοίκους (αύξηση 6,6% σε σχέση με το 2006).
Το 2000 το Σίδνεϊ διοργάνωσε με απόλυτη επιτυχία τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Νησια Σαμοα

Το Ανεξάρτητο Κράτος των Σαμόα, όπως είναι το επίσημο όνομα της χώρας, βρίσκεται στον νότιο Ειρηνικό ωκεανό 2.400 χλμ. βόρεια της Νέας Ζηλανδίας. Περιλαμβάνει 9 ηφαιστειογενή νησιά εκ των οποίων κατοικούνται 4: η Απολίμα, το Μανόνο, το Σαβάιι, και η Ουπόλου όπου κατοικεί και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της χώρας. Ολόκληρο το νησιωτικό σύμπλεγμα, συμπεριλαμβανομένων των Αμερικανικών Σαμόα, ήταν γνωστό με την ονομασία Νησιά των Θαλασσοπόρων ως τον 20ο αιώνα, επειδή οι Σαμοανοί είναι ικανοί ναυτικοί. Πρωτεύουσα του κράτους είναι η Άπια. Το Μάιο του 2007 η χώρα θρήνησε το θάνατο του Μαλιετόα (Αρχηγού Κράτους από την ανεξαρτησία), Τανουμαφίλι Β΄. Βάσει του Συντάγματος, το πολίτευμα έγινε προεδρική δημοκρατία και ο Αρχηγός Κράτους υπηρετεί πενταετή θητεία.

Παραδοσιακά τα νησιά αποτελούσαν την κοιτίδα των Πολυνήσιων. Οι αυτόχθονες εγκαταστάθηκαν γύρω στο 1000 π. Χ.
Ο Ολλανδός Γιάκομπ Ρόγκεβεεν έφθασε πρώτος στα νησιά, το 1722. και ακολούθησε ο Λουί Αντουάν ντε Μπουγκαινβίλ, ο οποίος έδωσε στα νησιά (1768) το όνομα "Νησιά των Θαλασσοπόρων". Οι αποστολές της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στις Σαμόα άρχισαν από τα τέλη της δεκαετίας του 1830 από τον ιεραπόστολο Τζον Ουίλιαμς, της Ιεραποστολικής Εταιρείας του Λονδίνου.
Στα μέσα του 19ου αιώνα ο ηγεμόνας Μαλιετόα κατάφερε να υποτάξει όλους τους υπολοίπους και οι χώρες της Ευρώπης ίδρυσαν εμπορικούς σταθμούς στα νησιά. Η Βρετανία, οι ΗΠΑ και η Γερμανία διεκδίκησαν τα νησιά και η καθεμιά τους προμήθευαν με όπλα και με στρατό διάφορες παρατάξεις κατά τον εμφύλιο πόλεμο του στα τέλη του 19ου αιώνα. Ο εμφύλιος διήρκεσε οκτώ χρόνια. Το 1878 προσαρτήθηκε το Πάγκο Πάγκο από τις ΗΠΑ και σήμερα είναι πρωτεύουσα των Αμερικανικών Σαμόα.

Μαλβιδες


Η Δημοκρατία των Μαλδίβων (Republic of Maldives) ή Μαλδίβες Νήσοι (Maldive Islands) είναι νησιωτική χώρα που συναποτελείται από ατόλες στον Ινδικό ωκεανό, νοτιοδυτικά της Ινδίας με έκταση 300 τ.χλμ. και πληθυσμό 402.071  κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2014. Αποτελεί το μικρότερο σε πληθυσμό ασιατικό κράτος και επίσης το μικρότερο κράτος στον κόσμο όπου κυρίαρχη θρησκεία είναι το Ισλάμ. Ήταν βρετανικό προτεκτοράτο από το 1887 μέχρι την ολοκλήρωση της ανεξαρτησίας τους στις 26 Ιουλίου του 1965. Έγιναν Δημοκρατία στις 11 Νοεμβρίου του 1968. Σήμερα αποτελούν παγκοσμίως υψηλό πόλο τουριστικής έλξης. Πρωτεύουσα και μοναδική πόλη είναι το Μαλέ.
Το όνομα "Μαλδίβες" πιθανότατα προέρχεται από το Maale Dhivehi Raajje ("Το Νησιωτικό Βασίλειο (υπό την εξουσία) του Μαλέ"), που αποτελεί τοπική ονομασία των Μαλδίβων. Το νησιωτικό κράτος ήταν συνώνυμο με την πρωτεύουσά του, που ονομαζόταν 'Malédeeb' και οι κάτοικοι ονομάζονταν 'Dhives'. Η λέξη "Dheeb/Deeb" (στην αρχαία Ντιβέχι) σημαίνει "νησιωτικό κράτος" και η λέξη Dhives (Dhivehin) σημαίνει νησιώτες (Μαλδιβιανοί). Οι Ολλανδοί, στη διάρκεια της αποικιοκρατικής περιόδου, αναφέρονταν στη χώρα με το όνομα Maldivische Eilanden. Η ασφαλέστερη εκδοχή είναι ότι το "Maldive island" είναι η αγγλική απόδοση του τοπικού ονόματος, που ήταν σε χρήση την περίοδο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Αυτό μεταγράφηκε αργότερα σε Μαλδίβες.
Μερικοί λόγιοι στηρίζουν τη θεωρία ότι το όνομα "Maldives" προέρχεται από το σανσκριτικό mālādvīpa, που σημαίνει "γιρλάντα νησιών", ή από το mahilā dvipa, που σημαίνει "νησί των γυναικών", δεδομένης της μητριαρχικής κοινωνίας που επικρατούσε στα νησιά πριν την έλευση του Ισλάμ. Τα προαναφερθέντα ονόματα δεν αναφέρονται σε λογοτεχνικά έργα, όμως σε σανσκριτικά κείμενα υπάρχουν αναφορές για τα "Εκατό Χιλιάδες Νησιά" (Lakshadweepa), που είναι παράγωγο όνομα. Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει και το αρχιπέλαγος Τσάγκος αλλά και τις Λακαδίβες.
Μερικοί Άραβες ταξιδευτές του Μεσαίωνα, όπως ο Ιμπν Μπατούτα αποκαλούσαν τα νησιά "Mahal Dibiyat" από την αραβική λέξηMahal ("παλάτι")."  Με το όνομα αυτό αναφέρονται οι Μαλδίβες στην περγαμηνή που απεικονίζεται στο κρατικό έμβλημα της χώρας. Το κλασικό όνομα της χώρας στην υεμενίτικη γλώσσα είναι Dibajat.
Το Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης αναφέρει ότι η ετυμολογία της λέξης "Maldivians" προέρχεται από τη γλώσσα των Ταμίλ και το malaidhivu, με το "malai" να σημαίνει βουνό και το "dhivu" νησί. Ο Φιλοστόργιος, Έλληνας ιστορικός, γύρω στο 354 κάνει λόγο για κάποιον Διβοέα, του οποίου το νησί ονομαζόταν Δίβος (σημερινές Μαλδίβες)

Νησια Φιτζι

Τα Φίτζι (αγγλικά: Republic of Fiji, φιτζιανά: Matanitu ko Viti, φίτζι χίντι: फ़िजी, επίσημα: Δημοκρατία των Φίτζι) είναι νησιωτικό κράτος με συνολική έκταση 18.270 τ.χλμ. και πληθυσμό 869.458 (160η στον κόσμο), σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2015. Περιλαμβάνει 322 νησιά, εκ των οποίων τα 106 κατοικούνται μόνιμα και 522 νησίδες. Στα δύο μεγαλύτερα νησιά, ζει το 87% του πληθυσμού. Κυριότερες νήσοι είναι η Βίτι Λέβου (Viti Levu), έκτασης 10 τ.χλμ και η Βάνα Λέβου (Vanua Levu) με έκταση μόλις 5,5 τ.χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Σούβα που βρίσκεται στη νότια ακτή της Βίτι Λέβου. Αρχηγός κράτους της χώρας είναι ο Τζορτζ Κονρότε και Πρωθυπουργός είναι ο στρατιωτικός Φρανκ Μπαϊνιμαράμα, ο οποίος κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα, στις 5 Δεκεμβρίου του 2006.

Συγχρονος Καναδας

Από τις αρχές του 20ού αι., ο Καναδάς άρχισε να αναπτύσσεται ταχύτατα. Νέοι μετανάστες από την Ουκρανία, την Γερμανία, την Ιταλία, την Ελλάδα και από όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες συνέβαλαν στην ανάπτυξη των καναδικών πεδιάδων, αλλά και στην ανάπτυξη των μεγάλων αστικών κέντρων της χώρας.
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Καναδοί πολέμησαν στο πλευρό της Αντάντ, αλλά υπό δική τους διοίκηση, και διακρίθηκαν για την ανδρεία τους στις μάχες της Υπρ (22 Απριλίου 1915) και του Βιμύ (19 Απριλίου 1917). Έτσι το 1919, ο Καναδάς έγινε ανεξάρτητο μέλος της Κοινωνίας των Εθνών. Το 1926 η Βρετανία αναγνώρισε το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του Καναδά και ακολούθησε η επίσημη συνταγματική πράξη του 1931, γνωστή και ως Statute of Westminster. Η αναγνώριση της καναδικής υπηκοότητας ως ανεξάρτητης της βρετανικής έγινε το 1947, αλλά το βρετανικό κοινοβούλιο διατήρησε για αρκετά χρόνια ακόμα το δικαίωμα να επικυρώνει αλλαγές στο καναδικό σύνταγμα. Το 1982, ο πρωθυπουργός του Καναδά, Πιέρ Έλλιοτ Τρυντώ έφερε το καναδικό σύνταγμα στον πλήρη έλεγχο του καναδικού κοινοβουλίου με την νομοθετική πράξη που ονομάστηκε Canada Act.

Τα χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σημαδεύτηκαν από μία νέα ώθηση στην ανάπτυξη της καναδικής οικονομίας και κοινωνίας, αλλά και από την συνεχιζόμενη αστάθεια ως προς την θέση του Κεμπέκ στην καναδική συνομοσπονδία. Νέοι ευρωπαίοι μετανάστες κατά την περίοδο 1950–1980 και μετανάστες από την Ασία, την Αφρική, κ.ά. κατά τα πιο πρόσφατα χρόνια άλλαξαν σημαντικά την γαλλοβρετανική εικόνα του Καναδά. Το 1947 έκανε την εμφάνισή του το δημόσιο σύστημα υγείας του Καναδά, το οποίο αποτέλεσε πρότυπο για τα συστήματα υγείας πολλών δυτικών χωρών. Από την κρίση στο Σουέζ το 1956 και έκτοτε, ο Καναδάς έχει συμμετάσχει σε πάρα πολλές ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ.
Η εθνική ταυτότητα του Καναδά άρχισε να παίρνει νομική μορφή από την δεκαετία του 1950. Το 1957, το Καναδικό Κοινοβούλιο ψήφισε νόμο για την καναδική υπηκοότητα — μέχρι τότε οι πολίτες του Καναδά θεωρούνταν «βρετανοί υπήκοοι» («British subjets»/«Sujets britanniques»). Από το 1965, ο Καναδάς έχει για επίσημη σημαία ένα κόκκινο φύλλο από σφένδαμο με δύο κόκκινες λωρίδες εκατέρωθεν οι οποίες συμβολίζουν τον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Από το 1969 ο Καναδάς είναι επισήμως δίγλωσση χώρα, πράγμα που σημαίνει ότι όλες οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες λειτουργούν στα αγγλικά και στα γαλλικά. Ωστόσο, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι γαλλόφωνοι κάτοικοι του Κεμπέκ, μετά από τρεις αιώνες ως πολίτες β΄ κατηγορίας υπό την κηδεμονία της Καθολικής Εκκλησίας, αποφάσισαν να ζητήσουν με πιο δυναμικό τρόπο τα δικαιώματά τους. Η λεγόμενη «Ήσυχη Επανάσταση» κατά την δεκαετία του 1960, άλλαξε κατά πολύ την οικονομική και κοινωνική κατάσταση στο Κεμπέκ. Τον ίδιο καιρό έκανε την εμφάνισή της η τρομοκρατική ομάδα «Μέτωπο για την Απελευθέρωση του Κεμπέκ» (Front pour la Libération du Québec ή FLQ). Τον Οκτώβριο του 1970, το FLQ δολοφόνησε τον επαρχιακό υπουργό Εργασίας, Πιέρ Λαπόρτ (Pierre Laporte), και η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Πιέρ Έλλιοτ Τρυντώ επενέβη δυναμικά κηρύσσοντας στρατιωτικό νόμο. Το 1976, στις επαρχιακές εκλογές στο Κεμπέκ, πρώτο κόμμα βγήκε το εθνικιστικό Κεμπεκιώτικο Κόμμα (Parti québecois) και το 1980 διεξήχθη δημοψήφισμα για την απόσχιση της επαρχίας από τον Καναδά. Παρόμοιο δημοψήφισμα έγινε και το 1995, αλλά και στα δύο το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό για τους υποστηρικτές της ανεξαρτητοποίησης του Κεμπέκ. Στις πρόωρες γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 14 Οκτωβρίου του 2008 το Συντηρητικό Κόμμα του Στήβεν Χάρπερ κέρδισε νίκη με 37% των ψήφων και 144 έδρες, επί συνόλου 308

Χριστουγεννα στην ΦιΛανΔια


Στη Φινλανδία η 24η Δεκεμβρίου είναι η σημαντικότερη ημέρα της περιόδου των Χριστουγέννων. Οι εορτασμοί αρχίζουν το μεσημέρι, οπότε σύμφωνα με τη μεσαιωνική παράδοση η ειρήνη των Χριστουγέννων καλείται να ξεπροβάλει με κάθε επισημότητα στη πόλη «Turku» της Φινλανδίας.
Τα κεριά και τα εποχικά φυτά διακόσμησης όπως το "αλεξανδριανό" δημιουργούν τη κατάλληλη ατμόσφαιρα για τον εορτασμό των Χριστουγέννων σε οικογενειακό πάντα περιβάλλον.
Παραδοσιακά η μέρα αυτή είναι αφιερωμένη στη μνήμη των νεκρών και μια επίσκεψη στο νεκροταφείο την παραμονή των Χριστουγέννων αποτελεί πατροπαράδοτο έθιμο. Κατά τη διάρκεια εκείνης της νύχτας τα καλυμμένα από χιόνι νεκροταφεία μετατρέπονται σε εντυπωσιακές φωτεινές θάλασσες από κεριά.

Christmas in Spain





Η παραμονή των Χριστουγέννων ή αλλιώς «Noche Buena» είναι το βράδυ που μαζεύεται όλη η οικογένεια. Τα δωμάτια διακοσμούνται με κλαδιά από πεύκα, μπεζ και κόκκινα αλεξανδριανά και αναμμένα κεριά δίνοντας μια κατάνυξη και ένα χρώμα στην ατμόσφαιρα. Μετά το τραπέζι των Χριστουγέννων στο οποίο προσφέρονται τοπικές σπεσιαλιτέ, ακολουθεί η Λειτουργία των Χριστουγέννων.
Ο διάσημος πετεινός Misa del Gallo υπενθυμίζει τον αλέκτορα που σύμφωνα με τη παράδοση, ήταν ο πρώτος που ανακοίνωσε το χαρμόσυνο μήνυμα της Γέννησης του Ιησού. Στις 5 Ιανουαρίου στη διάρκεια μιας μεγάλης παρέλασης που ονομάζεται «Cabalgata de Reyes», άνθρωποι ντυμένοι σαν τους Τρεις Μάγους και άλλες μορφές της Θρησκείας πετάνε γλυκά στα παιδιά. Η εορταστική περίοδος ολοκληρώνεται στις 6 Ιανουαρίου την μέρα των Θεοφανίων κατά τη διάρκεια της οποίας οι Τρεις Μάγοι φέρνουν τα δώρα στα παιδιά, πάντα σύμφωνα με την παράδοση.